හරිත විප්ලවයට අපගේ ගොවිතැන ගොදුරු කර මේ වසර වන විට වසර පනහක් සපිරෙමින් ඇත. වසර දෙදහස් පන්සියයක අප දන්නා ඉතිහාසය තුළ අපගේ රට පැවැතියේ කෘෂිකාර්මික රටක් ලෙසය. ඊට හේතුව නිවර්තන කලාපය තුළ පිහිටා තිබෙන රටවල තිබෙන ගුණාංග රැසක් මේ බිමේ දක්නට ලැබීමයි. වසරකට දෙවරක් කාල දෙකකදී දෙපසින් ලැබෙන මෝසම් වැස්සත්, අධික වූ ජෛව විවිධත්වයත් යොදා ගැනීම මගින් කළ ගොවිතැන් ක්රමයක් ගොඩ නැංවීමට අපේ මුතුන් මිත්තෝ සමත් වූහ. මේ ගොවිතැන් ක්රමයේ සුවිශේෂී බව නම් මේ පරිසරයේ ම මුල් ඇදගෙන එහිම ජීවත් වන ජීවියකු බවට පත්වීමය. නමුත් පසුගිය කාලය පුරා මෙරට ගොවිතැන දියුණු කිරීමට ලබාදුන් උපදෙස් සහ උපක්රම අපගේ ගොවිතැන අර්බුදයකට ඇද දමා ඇත. ඒ හැම උපදෙසක් ම සහ ක්රියාමාර්ගයක්ම හරහා අද වන විට මෙරට ගොවිතැන අවසන් හුස්ම හෙළීම කරා වේගයෙන් යොමුවෙමින් ඇත. අපි තේරුම් ගත යුතු මූලික කරුණ වන්නේ නිදහසින් පසු කාලය පුරා මෙරට පැවති සෑම රජයක් මගින් අපේ ගොවිතැන නැංවීම සඳහා ගෙන ඇත්තේ සහමුලින්ම වැරැදි ක්රියාමාර්ග බවයි. ඒ නිසා මේ අර්බුදයෙන් ගොඩඒමට මං සොයන විට තේරුම් ගත යුත්තේ ඉක්මනින් ම මේ ක්රමවේදය වෙනස් කළ යුතු= බවයි.
මේ සඳහා කළ යුතු මුල්ම කරුණ වන්නේ වසර දහස් ගණනක් පැවැති අපේ "ගොවිතැන" , යුරෝපීය ආක්රමණයෙන් පසු "කෘෂිකර්මය" බවට පත්වූ ආකාරය තේරුම් ගැනීමයි. අපගේ සාම්ප්රදායික කෘෂිකර්මයේදී කෘත්රිම පොහොර හෝ කෘත්රිම රසායන භාවිත නොකළේය. එයට හේතුව අපගේ සාම්ප්රදායික කෘෂිකර්ම වහර පරිසර හිතකාමී එකක් වීමයි. ගොවි බිමේ පොහොර නිපදවීමේ ක්රියාවලිය සිදු වූයේ පස තුළය. පසේ ඇති තෙත් ස්වභාවය පස මතුපිටට වැටෙන සියලු මළ ද්රව්ය කොටස් ජීර්ණ කළ හැකි බැක්ටීරියා, දිලීර සහ ශුද්ර ජීවීන්ගේ වාසස්ථාන බවට පත්කර ඇත. ඒ නිසා එම ජීවීන් පස තුළ පොහොර නිපදවන යන්ත්රය බවට පත් වී තිබේ. මෙමගින් වගාවට අවශ්ය පොහොර පස තුළ නොමිලේ ම නිපදවනු ලැබීය. මෙය එක් ක්රියාවලියක් ලෙස නොව ක්රියාවලීන් මාලාවක් ලෙස පවත්වා ගැනීමට අපේ මුතුන් මිත්තෝ සමත් වූහ. ඒ නිසාම මෙරට ගොවිතැනේ, හේනට, කුඹුරට සහ ගෙවත්තට පිටතින් කෘත්රිම පොහොර ගෙනැවිත් දැමීමේ අවශ්යතාවන් පැනනැඟුණේ නැත. වසර දහස් ගණනක් තිස්සේ පැවැති අපේ මෙම ගොවි තාක්ෂණය පස නිසරු කිරීමකින් තොරව සහ බාහිර කෘත්රිම පොහොර යෙදවීමකින් තොරව පවත්වා ගත හැකි වීමයි. මේ නිසාම අපේ සාම්ප්රදායික ගොවියා සොබා දහමේ ක්රියාවලිය මත රැඳෙමින් තම ගොවිතැන් කටයුතු කළ අතර සොබා දහමෙන් පිටත කිසිවක් මත යෑපෙන්නේ නැතිව ස්වාධීනව තම ගොවිතැන කරගෙන ගියේය. පිරිතෙන් සාම්ප්රදායික ක්රම මගින් ගොවිතැන ආරක්ෂා කළ සම්ප්රදායික ගොවියා සැබෑ පරිසරවේදියකු ද විය.
හරිත විප්ලවය මත මේ තත්ත්වය වෙනස් වූයේ බහුජාතික සමාගම්වල සැලසුම් අනුව හරිත විප්ලවය හරහා අපට හඳුන්වාදී තිබෙන, වත්මන් කෘෂිකර්මය මගින්ය. එහිදී මුලින්ම සිදු කළේ අපේ බිමට ගැලපෙන වී ප්රභේද ඉවත් කර, වැඩි අස්වැන්නක් ගැන සිහින පෙන්වා දෙමින්, අයි. ආර්. 8 වැනි ආගන්තුක වී ප්රභේද හඳුන්වාදීමයි. එය මෙතෙක් මෙරට පැවැති පරිසරය සමග බැඳුණු ගොවිතැන වනසා දමා, ඒ වෙනුවට පරිසරයේ ස්වභාවය වෙනස් කරන ක්රමයක් වෙයි. මෙහි ප්රතිඵලය වන්නේ මෙතෙක් පැවැති පරිසරය සමඟ බැඳුණු ගොවිතැන කෘත්රිම රසායන ද්රව්ය මත යෑපෙන දෙයක් බවට පරිවර්තනය කිරීමයි. අද පවතින මෙම ගොවිතැනේදී සිදුවන ප්රධාන විනාශයක් වන්නේ පස මගින් සිදු කරන ස්වාභාවික ක්රියාවලිය බිඳ දැමීමයි. මේ සඳහා යොදා ගන්නා මිථ්යා මතය වන්නේ රසායනික පොහොර යෙදීම මගින් වැඩි අස්වැන්නක් ලැබෙන බවත් එයින් ගොවීන්ගේ ආදායම ඉහළ යන බවත්ය. රසායනික පොහොර හඳුන්වා දුන් මුල් කාලයේ ඒවා නොමිලේ සහ ඉතා අඩු මුදලකට ලැබුණු විට මේ කරුණ සත්යයක් විය. පස මරා දැමීම නමුත් ටික කලක් යන විට ඒ නිසා සිදු වූයේ රසායනික පොහොර ක්රියාකාරීත්වය නිසා පස තුළ කාබනික ද්රව්ය ජීර්ණ කිරීමේ කාර්යයෙහි යෙදුණු බැක්ටීරියා, දිලීර සහ ශුද්ර ජීවීන්ට විය හැකි පරිසරය වෙනස් විය. මේ නිසා පස තුළ මොවුන්ගේ ක්රියාකාරීත්වය දුර්වල වී පසේ ස්වභාවික පොහොර නිපදවීමේ ක්රියාවලිය වේගයෙන් බිඳ වැටීම සිදු විය. මේ නිසා වැඩි අස්වැන්නක් ලබා ගැනීමට නම් වැඩි වැඩියෙන් පොහොර යෙදීමට සිදුවූ අතර ඒ සමඟම පසේ ස්වාභාවික පොහොර නිපදවීමේ හැකියාව තවදුරටත් බිඳ වැටී, රසායනික පොහොර නොමැතිව වගාවන් කළ නොහැකි මළ පසක් බවට අපේ පස පත් කරවීය. ඒ සමගම කල් යල් බලා පොහොර මිලද ක්රමයෙන් ඉහළ නැංවීමට බහු ජාතික සමාගම් කටයුතු කළේය.
පලිsබෝධනාශක හරහා සිදුවූයේ ද මෙම කරුණමය. රසායනික පොහොර මත පමණක් වැඩීම නිසාත් එකම වර්ගයේ පෝෂණ කොටස් ශාකවලට ලැබීම නිසාත් ඇතැම් ලෙඩ රෝගවලට එම ශාක පහසුවෙන් ගොඳුරු විය. එලෙස දුර්වල වන ශාක තව තවත් පහසුවෙන්ම ලෙඩ රෝගවලට සහ පලිබෝධකයන්ට ගොදුරු වීම සිදු විය. ඒ නිසා අද මහ පරිමාණයෙන් පලිsබෝධනාශක යෙදීමෙන් තොරව ගොවිතැන් කිරීමට නොහැකිව තිබේ. ඒවායේ මිල ඉහළ යැමත් සමගම ගොවියාට සිදුව ඇත්තේ දැවැන්ත මුදලක් ගොවිතැන් කිරීම සඳහා යෙදවීමටය. අද වන විට ඵලදාව නිසා ලැබෙන ආදායම ගොවිතැනට යොදන මුදලට අඩුවන තරමටම කෘෂි රසායන සඳහා වියදම අධික වී ඇත. ඒ හේතුවෙන් මේ වන විට ගොවියා මෙන්ම මෙරට සමස්ත ගොවිතැන ද අද බහුජාතික සමාගම්වල ප්රාණ ඇපකරුවන් බවට පත්ව ඇත. අවසානයේ පිරිවැය ප්රමාණයටවත් අස්වැන්න අලෙවි කර ගැනීමට නොහැකිව සිය පණ නසා ගැනීමට තරම් අසරණ තත්ත්වයකට අපේ ගොවීන් පත්ව ඇත.
ඇත්තේ ම අද මේ ගොවිතැන මගින් මෙරට ආහාර අවශ්යතාවන් සපුරා තිබේද? හරිත විප්ලවය මගින් හඳුන්වා දුන් ගොවිතැන අපේ පරිසරය සහ ගොවියාගේ ජීවන තත්ත්වය විනාශ කර දමා තිබේ. අනෙක් අතින් එමගින් ගොවිතැන දියුණු වී රට සංවර්ධනය කරා යැම වෙනුවට දැවැන්ත ලෙස ණය වූ රටක් මෙන්ම ණය නොමැතිව ගෙන යා නොහැකි පරාධීන රටක් බවට අද වන විට අප පත්වී තිබේ. අවසානයේ අද වී ඇතුළු සෑම වගාවකටම සම්පූර්ණයෙන්ම බහු ජාතික සමාගම් විසින් නිපදවන රසායනික පොහොර සහ පලිsබෝධනාශක මතම යෑපීමට සිදුවී තිබේ. වී ගොවිතැන සඳහා යෙදවීමට සිදුවන මුදල දිනෙන් දින ඉහළ යමින් පවතී. යොදන කෘෂි රසායන ප්රමාණය ඉහළ යනවිට ඊට සාපේක්ෂව අස්වැන්න ඉහළ යැම වෙනුවට දැන් සිදුවෙමින් ඇත්තේ ලැබෙන අස්වැන්න ප්රමාණය අඩු වෙමින් තිබීමයි. යොදන කෘෂි රසායනවල ප්රමාණය වැඩි අස්වැන්නක් නොලැබීම මෙන්ම ලැබෙන අඩු අස්වැන්න ද සාධාරණ ලාභයක් සහිතව අලෙවි කිරීමට නොහැකිවීමද අද පවතින අර්බුදයේ ප්රධාන ලක්ෂණයක්ය. අද පවතින ගොවිතැන මෙරට ගොවියා සහ රටේ ආහාර සුරක්ෂිතතාව කරා යැම වෙනුවට ගොවියා ගොවිතැනින් ඉවත් කර පිටරටින් ආහාර ගෙනඒමට සිදුවන තත්ත්වයට පත් කර ඇත.
එමෙන්ම අනුරාධපුර පොළොන්නරුව ඇතුළු සාම්ප්රදායික ගොවිබිම්වල ජනතාව කෘෂි රසායන භාවිතයේ ප්රතිඵලයක් ලෙස දිනෙන් දින වකුගඩු, පිළිකා වැනි රෝග තත්ත්වයන්ට පත්වෙමින් ඇත. දේශයට බත සැපයූ ගොවියා මර ඇඳට වැටී හඬන මොහොතක මිය ගිය සාම්ප්රදායික ගොවිතැනට පණ දීමේ කාර්යභාරය දැන්වත් ආරම්භ කළ යුතුය.
මේ අනුව අද ගොවියා සහ රටේ ගොවිතැන රට නංවාලන වැඩපිළිවෙළක් වෙනුවට බහු ජාතික සමාගම්වල පැවැත්ම වෙනුවෙන් සැකසුණු උගුලක් බවට අපගේ ගොවිතැන පත්ව තිබේ. ඒ නිසා ගොවිතැන මත රට සංවර්ධනය වීම වෙනුවට අපි තව තවත් ලෝකයට ණය වෙන ජාතියක් බවට පත්ව ඇත. අවසානයේ මේ උගුලට අප යොමු කළ විදේශීය උපදේශකයන් අපට දැන් කියන්නේ මෙරට වී ගොවිතැන ලාභදායක නොවන බවත් ඒ නිසා වී ගොවිතැන අත්හැර දමා පිටරටින් සහල් අඩු මිලට ගෙනැවිත් ආහාරයට ගන්නා ලෙසත්ය. අනෙක් අතින් වගාව දියුණු කර වැඩි අස්වැන්නක් ලබා ගැනීමට ගොවියාට ගෙනැවිත් දුන් කෘෂි රසායන පානය කර මියයැමට අද ගොවියාට මේ ගොවිතැනේ ප්රතිඵල නිසා සිදුව ඇත. ඒ අනුව පැහැදිලිවම අප විදේශ උපදෙස් මත මෙතෙක් කල් කළ කෘෂිකර්මය වෙනුවට නැවත වරක් මේ පොළවට ගැලපෙන ගොවිතැනක් කරා යැමට සිදුව ඇත. මෙරට ගොවිතැන ගැන ජාතික ප්රතිපත්තියක් අවශ්ය වන්නේ මේ උගුලෙන් ගොවියාත් රටත් බේරා ගැනීම සඳහාය. ජාතික ප්රතිපත්තියක දැක්ම ජාතික ප්රතිපත්තියක් සැකසීමේදී මුලින්ම සාකච්ඡාවට ගත යුතු වන්නේ අප සැකසිය යුත්තේ ජාතික ගොවිතැන් ප්රතිපත්තියක් යන්න වගයි. නැති නම් එයද යළිත් වරක් බහු ජාතික සමාගම් පොහොසත් කරන ආර්ථික ඝාතකයන්ගේ මර උගුලක් බවට පත්වීමට ඉඩ ඇත.
හරිත විප්ලවය උරුම කර දුන් වහල් කෘෂිකර්මය හිස මත තබාගත පිටරටට ආවඩන ක්රමවේදයක් තුළ අද වන විට අපගේ ගොවිබිම් අක්කර දහස් ගණනින් විදේශ සමාගම් සතු කිරීම මේ වනවිට ආරම්භ කර ඇත. කෘෂි අධිරාජ්ය වාදයට අමු අමුවේ යටවෙමින් වෙල්ලස්සේ හා රජරට ගොවිබිම් දහස් ගණනින් මෙලෙස විදේශ සමාගම් වෙත දැනටමත් පවරා දී තිබේ.
හරිත විප්ලවය නමැති මර උගුල අපට පටවා වසර පනහක් ගත වෙන මේ මොහොතේද අපගේ සාම්ප්රදායික ගොවිතැන පණ අදිමින් මෙන් තැනින් තැන ඉලිප්පෙමින් යටවෙමින් පවතී. එවන් මොහොතක අපට වී තිබෙන වින්නැහිය තේරුම් ගෙන මේ උගුලෙන් බේරී, අපේ ගොවියා මෙන්ම මෙරට සැබෑ ආර්ථික සංවර්ධනයක් කරා යැමේ ප්රධාන බලවේගය බවට ගොවිතැන පත් කිරීමේ හැකියාව අප සතුව ඇත. නමුත් පවත්නා මෙම ක්රමයේ වෙනසක් නොකර ඒ ගමන යා නොහැකි බවත් පැහැදිලිය. මේ සඳහා අප මෙන්ම, මේ උගුලේ සිරවී සිට අද ඉතා සාර්ථක ලෙස ඒ උගුලෙන් ගැලවෙමින් සිටින මැලේසියාව, ඉන්දුනීසියාව, කොරියාව මෙන්ම ඉන්දියාව වැනි රටවල අනුගමනය කරන ක්රියාමාර්ග අද අප යායුතු මඟ පිළිබඳ හොඳ මඟ පෙන්වීමක් වී ඇත. ඒ නිසා අපේ සැබෑ සංවර්ධන මාවත විවර කිරීමට නම් අපේ සම්පත් භාවිත කරමින් අපේ අවශ්යතා ඉටු කරන මෙන්ම ස්වාධීන වූ සහ නිවහල් ගොවි ප්රතිපත්තියක් සකස් කළ යුතුය. නැතිනම් අද පවතින ගොවි තැන ඔස්සේ යා හැක්කේ පරිසරය සහ ගොවියා වනසා දමා, ගොවි බිම් බහුජාතික සමාගම්වලට හිමිකර දී ගොවියා ඒ සමාගම්වල කම්කරුවෙක් කරන අවසානයක් කරාය. එනම් නව යටත් විජිතවාදී සැලසුම සාර්ථක කර දෙන අවසානයක් වෙතටය.
රවීන්ද්ර කාරියවසම් (දිවයින, 2011 ජනවාරි 01)
No comments:
Post a Comment